De overgang als keerpunt:
de weg terug naar je werkelijke zelf

Deze levensfase vraagt van je om eerlijk naar jezelf te kijken.

Niet wat je altijd deed, wat er van je verwacht werd, maar wat is het dat jij van binnenuit werkelijk wilt.

Wat houdt jou tegen om te leven op een manier die écht bij je past?

De overgang kan daardoor ook een keerpunt worden, het begin zijn van leven vanuit wie jij wérkelijk bent.

Het 4 maanden traject: “De Terugkeer”

Terug naar wie je werkelijk bent

Doordat je hormonen afnemen, verminder je draagkracht. Oude pijn en onverwerkte ervaringen komen naar boven. Wat je jarenlang hebt kunnen dragen, lukt niet meer zoals voorheen.

Maar er gebeurt in deze fase ook iets anders. Er is een beweging in jezelf gaande die je uitnodigt om eindelijk te luisteren naar wat jij voelt, nodig hebt en verlangt. Om jezelf niet langer aan te passen of opzij te zetten. Om terug te komen bij wie je werkelijk bent. 

Jezelf terugvinden begint niet met nog meer nadenken of analyseren. Het begint met naar binnen keren. Met vertragen. Met ruimte maken voor jezelf en onderzoeken wat er onder de oppervlakte speelt.

Daarom heb ik dit traject ontwikkeld.

Geen standaard programma waarin iedereen hetzelfde doorloopt, maar een persoonlijk traject dat volledig wordt afgestemd op jou, jouw situatie en wat jij nodig hebt.

Waarom duurt het traject 4 maanden?

Verandering heeft tijd nodig.

Wanneer je jezelf jarenlang hebt aangepast aan anderen, je eigen behoeften opzij hebt gezet en steeds verder verwijderd bent geraakt van wat jij voelt en wilt, dan ontstaan veranderingen niet van de een op de andere dag.

Het vraagt tijd om te vertragen, naar binnen te keren en opnieuw contact te maken met de diepere lagen in jezelf. Om ruimte te maken voor wat gevoeld, gezien en verwerkt wil worden. Om oude patronen los te laten en weer te gaan leven van binnenuit.

Daarom werken we vier maanden samen. Zodat er niet alleen inzicht ontstaat maar echte, blijvende verandering.

Je bent gewend er voor iedereen te zijn.

Behalve voor jezelf…

Je staat als eerste op. Je zorgt voor je gezin, zet het ontbijt klaar. Je smeert snel een boterham die je meeneemt naar je werk. Je fietst naar je werk en eigenlijk ben je al moe voordat de dag is begonnen. Je hoofd loopt over van alles wat er nog moet gebeuren. Het lijkt wel of je ook steeds minder aankunt. Op je werk ben je degene op wie iedereen kan bouwen. Als iemand vraagt hoe het gaat zeg je “goed hoor, en met jou” om de aandacht van jezelf af te leiden. Je hebt al een tijd het gevoel dat je jezelf kwijtraakt maar je zegt het niet hardop en ondertussen lijkt het alsof je jezelf steeds verder verliest.
Na het werk doe je boodschappen, je kookt en doet het huishouden. Je zou nog wel met een vriendin af willen spreken maar je bent echt te moe. En zoals elke avond als je het licht uitdoet terwijl je in bed ligt denk je: “als ik maar goed kan slapen vannacht”.

Je bent niet zwak. Er is ook geen sprake van een burn-out die vanzelf wel overgaat als je rustiger aan doet. Je lichaam en je leven vragen allebei om aandacht, op het enige moment waarop je jezelf misschien eindelijk toestaat om te luisteren.

Waarom rust nemen niet helpt

Je huisarts zegt misschien dat het een burn-out is of een depressie. Dat je rustiger aan moet doen. Maar rust nemen helpt niet, want dat is niet de oplossing voor het probleem.

Om te ontspannen probeerde je te lezen, maar was door de brainfog na een halve bladzijde alweer vergeten waar het over ging. Je wilde gaan sporten, maar de vermoeidheid hield je tegen. En ergens maak je je zorgen, ik zal toch niet dement worden?

Door de dalende hormonen in de overgang vermindert je draagkracht. Wat je vroeger kon dragen lukt ineens niet meer. Copingsmechanismen die jarenlang werkten, werken niet meer. En daaronder komt iets anders naar boven: oude pijn, patronen, gevoelens die al die jaren hebt weggedrukt omdat er geen ruimte voor was.

Je bent niet gek. Je bent niet zwak. Je hormonen en je lichaam zijn uit balans, en dat raakt méér dan alleen je slaap of je humeur. Het raakt wie je denkt te zijn.

Wanneer je terugkeert naar wie je wérkelijk bent

Stel je voor, je wordt wakker en hebt zin in de dag, na een nacht goed geslapen te hebben. Je start de dag rustig op, bent in het moment, in plaats van met je hoofd bij de rest van de dag. Je hebt meer tijd voor jezelf want je hebt gemerkt dat je niet meer alles voor iedereen klaar hoeft te zetten, dat kunnen ze prima zelf. Er is een last van je afgevallen die je al jaren met je meedroeg.

Je voelt je verheugd over de plannen die je maakt om te realiseren waar je als zo lang van droomde maar waarvan je dacht dat het niet meer haalbaar was.

Ook voel je je bevrijd doordat je je steeds minder aantrekt van wat een ander van je vindt.
Je voelt je weer verbonden met jezelf, je weet weer wie je bent, wat je voelt, wat je nodig hebt en wat je wilt in de tweede helft van je leven. Het is een terugkeer naar wie je wérkelijk bent. Die versie van jou die nooit verdwenen was maar lange tijd verscholen ging achter wie je dacht te moeten zijn.
En je denkt steeds vaker, zonder je schuldig te voelen, nu is het mijn tijd!

Dit is voor jou als:

Je herkent jezelf in het gevoel dat je jezelf kwijtraakt. Je voelt dat je draagkracht is verminderd, wat je altijd kon dragen lukt je ineens niet meer. Ook het altijd zorgen breekt je op. Er komen allerlei gevoelens omhoog waarvan je niet eens meer wist dat je die nog had, oude pijn, beperkende patronen. Ergens voel je dat er meer in je zit, maar je komt er niet bij.

Je merkt dat dit te groot is voor jou alleen en je durft dat toe te geven. Je bent bereid om naar binnen te kijken, ook als dat spannend is. Je wilt zelf de verantwoordelijkheid nemen voor je eigen pad, niet dat iemand het voor je oplost. Je zou zo graag van binnenuit willen voelen welke richting je op wilt. En ergens voel je dat het nu tijd is voor jou, ook al weet je nog niet precies hoe dat eruit ziet.

Dit is niet voor jou als:

Je het liever nog even uitstelt en het zelf blijft proberen. Je wilt dat iemand anders het voor je oplost, zonder dat jij zelf iets hoeft te veranderen. Je blijft liever hangen in wat er allemaal mis is, zonder de stap naar binnen te willen zetten. Of je ziet jezelf als slachtoffer van de omstandigheden, in plaats van dat je zelfleiderschap kiest over je leven. Dan is dit traject niet de juiste plek voor jou.

Het overkwam mij ook

In 2015 kwam ik zelf in een zware storm terecht tijdens mijn overgang. Ik raakte alles kwijt wat me lief was. Het werd gezien als een depressie, niet als de overgang, waardoor ik jarenlang niet de juiste begeleiding kreeg.

Ik ontdekte dat mijn fundament eigenlijk nooit echt stevig was opgebouwd, en dat ik dat alsnog te doen had.
Naast het aanpakken van dit dieperliggende stuk heeft hormoontherapie me heel goed geholpen.

Dat was mijn dieptepunt. En tegelijk mijn keerpunt. Stap voor stap heb ik mezelf opnieuw opgebouwd. Niet door te vechten, maar door naar binnen te gaan.

Deze periode is mijn inspiratiebron waarom ik dit werk doe. Ik weet hoe ontwrichtend de overgang kan zijn, en dat het echt anders kan.

Ik gun jou dat er wél gezien en gehoord wordt wat er speelt, en dat jij wel de juiste begeleiding krijgt. Vanuit mijn eigen doorleefde ervaring, mijn vak als hypnotherapeut en intuïtief coach, en mijn opleiding in ontwikkelingstrauma en lichaamsgerichte begeleiding breng ik je terug naar wie je werkelijk bent.